Je kan er in de media niet naast kijken, het laatste seizoen van Game of Thrones is begonnen. Driewerf hoera! Nu is dat voor mij altijd een beetje dubbel. Manlief en ik hadden nu al nagelbijtend – ik althans toch – door 7 seizoenen gezeten, dus gingen we nu ook niet meer afhaken en doorgaan tot aan het gaatje. Maar elk nieuw seizoen van GoT brengt voor mij onvermijdelijk een periode van onvrijwillig slaaptekort met zich mee.
Een grote held ben ik nooit geweest en ik ben ontzettend snel bang, meng dit met een grenzeloze fantasie en je hebt een topreceptje voor uren wakker liggen in bed met opengesperde bange ogen!
Ik zie de engerds al vanonder ons bed vandaan komen en wat was die schaduw boven het gordijn?! Als ik op het werk ’s morgens heel vroeg aankom, zie ik ze al uit de openingen in het plafond kruipen of klaarliggen om tevoorschijn te springen in die lange donkere gang.
Je zou denken dat het verstand met de jaren komt…
Maar dat kan wat tegenvallen. Ik weet al jaren dat ik zelfs al nerveus word van Finding Nemo (hey een ex-vegetarische haai is echt best wel spannend!) en tóch blijf ik kijken naar series en films waarvan ik op voorhand eigenlijk al weet dat ik heel de tijd ga moeten kijken door vingerspleetjes. Al is het 30° buiten, ik moet een fleece dekentje hebben bij zo’n kijkmoment want ik moet me kunnen verstoppen voor de ‘slechteriken’. Om dan uiteindelijk toch nét over het randje te kijken en uiteindelijk alles gezien te hebben. Liefst kijk ik zo vroeg mogelijk op de avond, als het nog licht is buiten, want donker associeert mijn brein blijkbaar met ‘laat je engste fantasie maar los op jezelf’.
Een keertje heb ik zelfs mijn boek dichtgegooid omdat het te spannend werd. Wat redelijk belachelijk was, want wat kon er gebeuren? Dat de gemene, stoute letters me zouden komen aanvallen? Trouwens, de spannende beelden zaten in mijn hoofd dus dat kon ik überhaupt al niet dichtgooien. Maar je snapt wel waar ik heen wil.
Gelijkaardige taferelen doen zich trouwens ook voor bij documentaires op Discovery of National Geographic. Als weetjes-junkie ben ik altijd ontzettend geïnteresseerd in een goeie documentaire waardoor ik vaak vergeet dat de aangrijpende beelden van WOII of kinderen in armoede, … weken op mijn netvlies gebrand blijven staan en ik compleet word overspoeld door een maalstroom aan empathische gedachten.
Ach, nog 2 afleveringen van Game of Thrones en dan ben ik erdoor en na enkele weken zal ik wel terug normaal kunnen slapen. Dan kan ik beginnen aan het nieuwste seizoen van Stranger Things en lekker wakker liggen in de ‘Upside Down’… ☺